Hirokazu Kore-eda'nın yazıp yönettiği 2013 yapımı 'Like Father, Like Son' (Soshite chichi ni naru), modern Japon sinemasının en incelikli aile dramlarından biridir. Film, başarı odaklı bir mimar olan Ryota'nın, doğum hastanesinde oğlunun başka bir bebekle karıştırıldığını öğrenmesiyle sarsılan hayatını konu alır. Altı yıl boyunca büyüttüğü çocukla biyolojik oğlu arasında kalan Ryota ve ailesi, kan bağının mı yoksa birlikte geçirilen zamanın mı daha değerli olduğunu sorgulamaya başlar.

Masaharu Fukuyama, Ryota rolünde, katı ve mesafeli bir babanın yavaş yavaş iç dünyasında yaşadığı çatışmayı muazzam bir incelikle yansıtıyor. Ona karşılık, Yoko Maki'nin canlandırdığı eş Midori karakteri, duygusal derinliği ve sezgileriyle filmin kalbini oluşturur. İki ailenin dinamikleri, sosyo-ekonomik farklılıklar üzerinden ustalıkla işlenir; bir yanda disiplinli ve modern bir hayat, diğer yanda daha sıcak ve geleneksel bir aile ortamı.

Kore-eda, tipik sakin ve gözlemci kamerasıyla, karakterlerin sessiz anlarındaki duygusal patlamaları yakalar. Çocuk oyuncuların doğal performansları filme samimiyet katar. 'Like Father, Like Son', sadece bir aile dramı değil, ebeveynliğin, aidiyetin ve sevginin doğasını derinlemesine irdeleyen bir başyapıttır. Cannes'da Jüri Ödülü alan bu filmi izlemek, izleyiciyi kendi değer yargıları üzerine düşünmeye davet eden unutulmaz bir deneyim sunar.